Washington D.C. The U.S.Capital

หูเหอตาเหลือกกับความวุ่นวาย เว่อร์วังอลังการ ของนิวยอร์ค ไม่ทันจางหาย ก็ไปหูเหอตาถลนที่ วอชิงตัน ดี.ซี. ต่อ ด้วยอานิสงค์ผลแห่งบุญที่ได้ทำมามั้ง เลยมีหนุ่ม (เหลือ)น้อย ที่สุดแสนจะน่ารัก ดูแลเทคแคร์ จัดที่หลับปรับที่นอน แถมโยนกุญแจรถไว้ให้ใช้เที่ยวได้แบบสบายใจเฉิบ One day trip ที่วอชิงตัน จึงเริ่มต้นขึ้นแบบฉุกละหุก โดยที่อากู๋และตัวกูต้องร่วมมือกันหาข้อมูลเที่ยวแบบชั่วข้ามคืน และวิธีที่ดีที่สุด คือ นั่ง Metrorail Subway หรือรถไฟใต้ดิน ไม่ยุ่งยากจนต้องหลงทาง เช่นที่นิวยอรค์ แถมผู้คนก็น่ารัก ช่วยเหลือเกื้อกูลเป็นอย่างดี

กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.เป็นเมืองหลวงของอเมริกา ติดต่อกับ รัฐเวอร์จิเนีย และรัฐแมร์ริแลนด์ เลยเป็นศูนย์รวมของพิพิธภัณฑ์ต่างๆ รวมถึงสถานที่สำคัญหลายแห่ง มีเรื่องราวประวัติศาสตร์ของอเมริกาให้ศึกษามากมาย ทริปนี้จึงต้อง เดิน เดิน แล้วก็เดินเที่ยวจนขาลากอีกเช่นเคย

จุดแรกที่ไปคือ National Mall เป็นเหมือนสนามหลวง เกาะรัตนโกสินทร์บ้านเรานั่นแหละ สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญจะอยู่รายล้อมบริเวณนี้เกือบทั้งหมด หนึ่งในนั้น คือ Washington Monument หรือ “อนุสาวรีย์วอชิงตัน” ที่คนไทยมักเรียกกันว่า “ดินสอ” มันก็เหมือนแท่งดินสออย่างที่เขาว่าจริงๆ เป็นอนุสาวรีย์ที่สร้างเพื่อเป็นเกียรติแก่ จอร์จ วอชิงตัน ประธานาธิบดีคนแรกของอเมริกา เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในเมือง มีลักษณะเป็นแท่ง โอเบลิสก์ (คืออะไรก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าทำจากหินอ่อน หินทราย และแกรนิต) สูง 555 ฟุต หรือ 169 เมตร ใช้ระยะเวลาสร้างยาวนานถึง 36 ปี เพราะเงินหมดเลยต้องหยุดสร้าง เพื่อรอรับการบริจาคเข้ามาใหม่ จึงสร้างสำเร็จ ข้างบนเป็นจุดชมวิว เสียดายช่วงที่ไป อยู่ระหว่างการซ่อมแซม เลยอดซะงั้น

นอกจากนี้ก็เป็นที่ตั้งของ Smithsonian ด้วย ซึ่งก็คือ กรุ๊ปของพิพิธภัณฑ์อันหลากหลายที่มีถึง 19 แห่ง และ สวนสัตว์ ที่ตั้งอยู่บริเวณโดยรอบ เที่ยวกันทั้งอาทิตย์ก็คงไม่หมด ที่สำคัญไม่เสียเงินค่าเข้าแม้แต่เซนต์เดียว

พิพิธภัณฑ์ที่ไปในคราวนี้คือ National Air and Space Museum เป็นพิพิธภัณฑ์ทางอากาศแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกที่นี่จะจัดแสดง เครื่องบิน ยานอวกาศ จรวด ขีปนาวุธและสิ่งประดิษฐ์การ
บินอื่นๆ ที่สำคัญของโลก ไว้อย่างมากมาย แค่เดินแบบผ่านๆ ไม่ได้เจาะลึกยังใช้เวลาเป็นชั่วโมงเลย คิดดูละกันว่าใหญ่ขนาดไหน

อีกแห่งคือ National Museum of Natural History พอเข้ามาก็เหมือนเดจาวู ว่าเคยมาแล้ว นึกไปนึกมานี่มันที่เคยดูในหนังเรื่อง “Night at the Museum” นี่หน่า ที่ตกดึก สิ่งมีชีวิตที่นี่จะกลับกลายมีชีวิตขึ้นมา เป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงเกี่ยวกับต้นกำเนิดของมนุษย์ที่เก่าแก่ที่สุด พัฒนาการของโลก สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และอื่นๆ อีกมากมาย สตาฟไว้เหมือนจริง จนสงสัยว่าหลังพระอาทิตย์ตกดินพวกมันจะลุกขึ้นมาเหมือนในหนังหรือไม่

แค่ 2-3ที่ เวลาก็เกือบหมดวันละ ยังเหลืออีกหลายที่ที่ยังไม่ได้ไป 2 คน 4 ขาเลยต้องทำเวลาเดินเที่ยวต่อแบบเก็บภาพไปเรื่อยๆ จนมาถึง United States Capital หรือรัฐสภานั่นเอง ดันมาอยู่ด้านหลังแถมซ่อมแซมอีกต่างหาก เลยไม่ได้เห็นความสง่างามของอาคารหลังนี้แบบเต็มตา เดินวนไปเรื่อยๆ ก็มาถึง Smithsonian Castle ก็เป็นปราสาทสวยๆ ที่เก็บภาพได้เฉพาะภายนอกเท่านั้น

สุดท้ายต้องเดินไปไกลเลยคือ White House ก็เป็นอาคารสีขาวที่ดูเรียบง่าย แต่คนเยอะมาก ใครๆ ต่างก็อยากมาถ่ายรูปกับบ้านของประธานาธิบดีกันทั้งนั้น เราเองก็ป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งสถานที่ในฝัน ที่ไม่คาดคิดว่าในชีวิตนี้จะมีโอกาสได้มาสัมผัส เวลาที่เราได้ใช้ชีวิตตามความฝัน แล้วทำให้มันเป็นจริง มันเป็นอะไรที่สุดและสุขมาก ชีวิตมันต้องใช้ให้คุ้ม ลุย !!!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s